Historia mławskiego ratusza sięga XVI w. kiedy to Zygmunt I Stary przywilejem z 28.II.1544r. zezwala mławskim mieszczanom na wybudowanie ratusza. Była to budowla najprawdopodobniej w stylu renesansowym. Ratusz ten po spaleniu w 1692r. odbudowano na podstawie przywileju Augusta II Mocnego i ponownie zniszczony pożarem w 1776r.
Autor: Janusz Dębski
Obecny ratusz został zbudowany na starych fundamentach (o czym przypominają do dziś zachowane na narożnikach budynku kamienie pełniące funkcję obojnic) w latach 1782-86 za kwotę ówczesnych 50 tys. zł.
Inne źródła podają datę powstania ratusza, która została wymieniona w treści napisu pod gzymsem: „Za panowania najjaśniejszego Augusta z Bożej łaski króla Polski, wielkiego księcia Litwy przy stałej przychylności starosty mławskiego Adama Feliksa dwojga imion Piotrowicza, kosztem całego miasta Mławy, świętego majestatu Królestwa, staraniem i pilnością głośnego i sławetnego Stanisława Krokwińskiego - burmistrza mławskiego. Niech będzie jednakowa sprawiedliwość dla biednych i bogatych tak mieszkańców jak i przybyszów. Roku Pańskiego 1789” napis ten przetrwał do 1939r.
Budynek ten został skomponowany pierwotnie w stylu baroku z manstradowym dachem. Następnie w pierwszej połowie XIX w. dobudowano od południa w licu ściany zachodniej siedem parterowych kramów-sukiennic oraz przebudowano wieżyczkę dzwonową (która swoim sygnałem zwoływała mieszczan na narady i posiedzenia) na zegarową przy udziale Michała Mostowskiego – dziedzica Windyk i Kuklina oraz zegarmistrza Tęcławskiego z Prus.
W tym samym czasie sala główna w ratuszu była użytkowana jako kaplica ewangelicka, później jako biuro powiatu, a także jako miejsce balów i przedstawień teatralnych. Od 1848r. część pomieszczeń przeznaczona dla celów wojskowych (czyli na odwach), które usunięto na pocz. XX w.
W okresie II wojny światowej Niemcy zniszczyli wieżyczkę i po wyburzeniu kramów na ich miejscu wybudowali piętrowe skrzydło istniejące do dziś.
Obiekt usytuowany jest pośrodku rznku zwrócony elewacją frontową ku wschodowi. Barokowy, murowany, z cegły, otynkowany, piętrowy na piwnicach przebudowanych, w których jedno pomieszczenie posiada sklepienie kolebkowe. Na osi sień kwadratowa, z której wychodzą schody na piętro jednobiegowe. Główny korpus o elewacjach siedmio i trzy osiowych, rozdzielonych uproszonymi pilastrami w wielkim porządku dźwigającymi belkowanie. Nad wejściem i oknami przyziemia odcinki gzymsu. Dach manstradowy kryty blachą, po środku na kalenicy ośmioboczna wieżyczka obita blachą, z tarczami zegarowymi, zwieńczona żeliwną balustradą oraz ażurową gloriettą.
Na przestrzeni ponad czterech wieków ratusz był siedzibą władz miejskich. Tu zasiadali burmistrzowie i rajcowie, tu wybierano urzędników miejskich, tu decydowano o losach Mławy i tak jest do dziś.
Janusz Dębski
Inne źródła podają datę powstania ratusza, która została wymieniona w treści napisu pod gzymsem: „Za panowania najjaśniejszego Augusta z Bożej łaski króla Polski, wielkiego księcia Litwy przy stałej przychylności starosty mławskiego Adama Feliksa dwojga imion Piotrowicza, kosztem całego miasta Mławy, świętego majestatu Królestwa, staraniem i pilnością głośnego i sławetnego Stanisława Krokwińskiego - burmistrza mławskiego. Niech będzie jednakowa sprawiedliwość dla biednych i bogatych tak mieszkańców jak i przybyszów. Roku Pańskiego 1789” napis ten przetrwał do 1939r.
Budynek ten został skomponowany pierwotnie w stylu baroku z manstradowym dachem. Następnie w pierwszej połowie XIX w. dobudowano od południa w licu ściany zachodniej siedem parterowych kramów-sukiennic oraz przebudowano wieżyczkę dzwonową (która swoim sygnałem zwoływała mieszczan na narady i posiedzenia) na zegarową przy udziale Michała Mostowskiego – dziedzica Windyk i Kuklina oraz zegarmistrza Tęcławskiego z Prus.
W tym samym czasie sala główna w ratuszu była użytkowana jako kaplica ewangelicka, później jako biuro powiatu, a także jako miejsce balów i przedstawień teatralnych. Od 1848r. część pomieszczeń przeznaczona dla celów wojskowych (czyli na odwach), które usunięto na pocz. XX w.
W okresie II wojny światowej Niemcy zniszczyli wieżyczkę i po wyburzeniu kramów na ich miejscu wybudowali piętrowe skrzydło istniejące do dziś.
Obiekt usytuowany jest pośrodku rznku zwrócony elewacją frontową ku wschodowi. Barokowy, murowany, z cegły, otynkowany, piętrowy na piwnicach przebudowanych, w których jedno pomieszczenie posiada sklepienie kolebkowe. Na osi sień kwadratowa, z której wychodzą schody na piętro jednobiegowe. Główny korpus o elewacjach siedmio i trzy osiowych, rozdzielonych uproszonymi pilastrami w wielkim porządku dźwigającymi belkowanie. Nad wejściem i oknami przyziemia odcinki gzymsu. Dach manstradowy kryty blachą, po środku na kalenicy ośmioboczna wieżyczka obita blachą, z tarczami zegarowymi, zwieńczona żeliwną balustradą oraz ażurową gloriettą.
Na przestrzeni ponad czterech wieków ratusz był siedzibą władz miejskich. Tu zasiadali burmistrzowie i rajcowie, tu wybierano urzędników miejskich, tu decydowano o losach Mławy i tak jest do dziś.
Janusz Dębski
(17)
Komentarze
0 
Dodaj swój komentarz