Dokładna data wybudowania pierwszego kościoła w Mławie nie jest znana. Z zachowanych dokumentów i przekazów wynika, że pierwotny kościół (najprawdopodobniej drewniany) istniał już 100 lat wcześniej od daty nadania miastu przywileju miejskiego przez synów Siemowita IV Księcia mazowieckiego w roku 1429.
W czasie II wojny światowej kościół ucierpiał dwukrotnie: pierwszy raz we wrześniu 1939r., odłamki niemieckich pocisków podziurawiły dach i ściany świątyni, drugi kiedy dwie bomby sowieckie w dniu 15 stycznia 1945r. uszkodziły prawą nawę. Zaraz po zakończeniu działań wojennych wszystkie zniszczenia usunięto.
W okresie powojennej historii kościoła dokonano kilka remontów i renowacji wnętrza. Do najważniejszych należą: nowa polichromia autorstwa Władysława Drapiewskiego z Pęplina (1952-54), wstawienie nowych metalowych okien (1966r.), odnowienie malowideł (1973-78). Największy remont odbył się po 1985r. Wtedy to wymieniono pokrycie dachów, hełmy wież, strop nad główną nawą i położono nowe tynki.
Oddzielną historię tworzą kościelne dzwonnice. W czasie prowadzenia robót kanalizacyjnych w roku 1967 natrafiono na głębokości 2 m w pobliżu północnej nawy na kamienne fundamenty dzwonnicy i kostnicy wybudowanych najprawdopodobniej przed rokiem 1740. Obecna murowana dzwonnica została wybudowana w 1985r., wkomponowana w ogrodzenie, usytuowana od strony południowej. Posiada cztery elektronicznie włączane dzwony: św. Stanisław 1500kg, św. Wojciech 500kg, Jan Paweł II 500kg, św. Wawrzyniec 250kg.
Aktualnie w świątyni znajduje się 6 ołtarzy: główny z tryptykiem Trójcy Świętej, soborowy, Matki Boskiej Częstochowskiej, Matki Bożej Nieustającej Pomocy, Miłosierdzia Bożego i Krzyża Świętego. Wystrój i wyposażenie pochodzi z XVIII, XIX i pocz. XX w. z elementami współczesnymi.
Należy także wspomnieć o czterech tablicach pamiątkowych. Trzy wmurowane są przy wejściu głównym. Pierwsza poświęcona jest Tadeuszowi Kościuszce z datą 15.10 1917r., druga z okazji dwusetnej rocznicy uchwalenia Konstytucji 3-go Maja (1791-1991) – z datą 3.05 1991r., trzecia ufundowana pamięci prymasa Stefana Wyszyńskiego 3.08.2001r. Najstarsza epitafijna znajduje się na ścianie wschodniej zakrystii z datą 8.05.1831r. i poświęcona jest zmarłej Mariannie z Szatkowskich Dwókolińskiej.
Pierwszy znany z imienia, mławski proboszcz miał na imię Stanisław, który pełnił tę funkcję do 1465r. Następnie do 1712r. jego następcami byli księża diecezjalni, zaś od roku 1713 duchownymi przewodnikami mieszkańców Mławy byli księża Misjonarze św. Wincentego a Paulo. Ostatni z nich był ks. Mateusz Świdwiński (1865-86). Następni, których watro wspomnieć to ks. Stanisław Ordon (1886-1909), ks. Antoni Wołyński (1909), ks. Ludwik Sokolik (1909-24), ks. Władysław Maron (1924-44), ks. Bruno Palmowski (1944-50), ks. Stanisław Tenderenda (1950-58), ks. Mieczysław Smoliński (1958-69), ks. Edmund Sewczak (1968-73), ks. Stefan Budczyński (1973-78), ks. Stanisław Kutniewski (1978-88), Sławomir Malinowski (1998-2001) i obecny proboszcz od 2001r. ks. Ryszard Kamiński.
Ostatni wymieniony ksiądz od 2002r. przeprowadził kompleksowo renowację i odnowę mławskiej świątyni, zaś w tym roku rozpoczęto pracę nad przebudową otoczenia kościoła.
Podsumowując można stwierdzić, że nasza zabytkowa świątynia została prawie w całości odrestaurowana i jest wspaniałą wizytówką naszego miasta na zewnątrz, a przede wszystkim jest miejscem gdzie godnie możemy przeżywać naszą wiarę.
Janusz Dębski
W okresie powojennej historii kościoła dokonano kilka remontów i renowacji wnętrza. Do najważniejszych należą: nowa polichromia autorstwa Władysława Drapiewskiego z Pęplina (1952-54), wstawienie nowych metalowych okien (1966r.), odnowienie malowideł (1973-78). Największy remont odbył się po 1985r. Wtedy to wymieniono pokrycie dachów, hełmy wież, strop nad główną nawą i położono nowe tynki.
Oddzielną historię tworzą kościelne dzwonnice. W czasie prowadzenia robót kanalizacyjnych w roku 1967 natrafiono na głębokości 2 m w pobliżu północnej nawy na kamienne fundamenty dzwonnicy i kostnicy wybudowanych najprawdopodobniej przed rokiem 1740. Obecna murowana dzwonnica została wybudowana w 1985r., wkomponowana w ogrodzenie, usytuowana od strony południowej. Posiada cztery elektronicznie włączane dzwony: św. Stanisław 1500kg, św. Wojciech 500kg, Jan Paweł II 500kg, św. Wawrzyniec 250kg.
Aktualnie w świątyni znajduje się 6 ołtarzy: główny z tryptykiem Trójcy Świętej, soborowy, Matki Boskiej Częstochowskiej, Matki Bożej Nieustającej Pomocy, Miłosierdzia Bożego i Krzyża Świętego. Wystrój i wyposażenie pochodzi z XVIII, XIX i pocz. XX w. z elementami współczesnymi.
Należy także wspomnieć o czterech tablicach pamiątkowych. Trzy wmurowane są przy wejściu głównym. Pierwsza poświęcona jest Tadeuszowi Kościuszce z datą 15.10 1917r., druga z okazji dwusetnej rocznicy uchwalenia Konstytucji 3-go Maja (1791-1991) – z datą 3.05 1991r., trzecia ufundowana pamięci prymasa Stefana Wyszyńskiego 3.08.2001r. Najstarsza epitafijna znajduje się na ścianie wschodniej zakrystii z datą 8.05.1831r. i poświęcona jest zmarłej Mariannie z Szatkowskich Dwókolińskiej.
Pierwszy znany z imienia, mławski proboszcz miał na imię Stanisław, który pełnił tę funkcję do 1465r. Następnie do 1712r. jego następcami byli księża diecezjalni, zaś od roku 1713 duchownymi przewodnikami mieszkańców Mławy byli księża Misjonarze św. Wincentego a Paulo. Ostatni z nich był ks. Mateusz Świdwiński (1865-86). Następni, których watro wspomnieć to ks. Stanisław Ordon (1886-1909), ks. Antoni Wołyński (1909), ks. Ludwik Sokolik (1909-24), ks. Władysław Maron (1924-44), ks. Bruno Palmowski (1944-50), ks. Stanisław Tenderenda (1950-58), ks. Mieczysław Smoliński (1958-69), ks. Edmund Sewczak (1968-73), ks. Stefan Budczyński (1973-78), ks. Stanisław Kutniewski (1978-88), Sławomir Malinowski (1998-2001) i obecny proboszcz od 2001r. ks. Ryszard Kamiński.
Ostatni wymieniony ksiądz od 2002r. przeprowadził kompleksowo renowację i odnowę mławskiej świątyni, zaś w tym roku rozpoczęto pracę nad przebudową otoczenia kościoła.
Podsumowując można stwierdzić, że nasza zabytkowa świątynia została prawie w całości odrestaurowana i jest wspaniałą wizytówką naszego miasta na zewnątrz, a przede wszystkim jest miejscem gdzie godnie możemy przeżywać naszą wiarę.
Janusz Dębski








Komentarze
0
pokaż wszystkie komentarze w serwisie
Dodaj swój komentarz